วันพุธที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

เพื่อนทุกข์ ของ เพื่อน ทุก ๆ คน...


เพื่อนทุกข์

กลัว
อย่ากลัวเลยว่าใคร จะรู้ว่าไม่บริสุทธิ์  ขอให้มีความบริสุทธิ์ใจมีความมุ่งมั่นที่จะใช้ชีวิตในปัจจุบันให้มีความสุข  สุขในปัจจุบันขณะ  มีปัจจุบันขณะที่ไม่ทำร้ายตัวเอง  ความหวาดระแวงในใจเรา  เป็นศัตรูในปัจจุบัน  เราไม่ควรจะทุกข์เพราะถูกกระทำในอดีต  แต่ต้องใช้มันเป็นบทเรียนที่จะระมัดระวังต่อไป

โกรธ
เวลาที่เราโกรธ  เราจะไปเพ่งโทษทำไมว่าใครทำให้เราโกรธ มันช้าไป  ขั้นตอนแรกคือ เราควรระงับความโกรธของเราเสียก่อน  เหมือนกับเรากลัวว่าไฟมันจะลามแล้วไหม้บ้านเราให้เสียหายหมดตัว  เราก็รีบดับไฟเสียก่อน ฉันใดก็ฉันนั้น  ความโกรธเปรียบเหมือนไฟ เรารู้ว่าเราโกรธที่ไรน่าเกลียดทุกที  เพราะฉะนั้นโกรธทีไร ไฟก็ไหม้บ้านเราทุกที เวลาเราโกรธเราไม่สามารถอยู่ท่ามกลางสังคมได้อย่างสง่างาม  ไม่มีใครยอมรับเราได้  ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ความร้อน

ขมขื่น
ถ้าเราเคยเจ็บปวด เพราะสังคมมีความอยุติธรรมต่อเรา   แล้วเราดำเนินชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัว  หวาดระแวง  ชีวิตของเราก็จะขาดความสุขในปัจจุบัน..จงหาความพอดีระหว่าง ความหวาดระแวง กับ ความไม่ประมาทให้พบ

ความเครียด
อย่าแก้ปัญหาในขณะที่จิตกำลังสับสน  ถ้าเผื่อเราแก้ปัญหาในขณะที่จิตเราสับสน  เราจะเพิ่มความสับสน  จิตที่สับสนจะเป็นจิตที่ด้อยคุณภาพในการที่จะเข้าไปแก้ไขสถานการณ์  เราจะต้องทำความสับสนนั้นให้สงบสักระยะหนึ่งก่อน  แล้วเอาความสงบนั้นขึ้นมาพิจารณาแก้ไข  คนทุกคนมีปัญหา ไม่มีใครไม่มีปัญหา  อยู่ที่ว่าใครคนนั้นจะแก้ปัญหาอย่างไร

สูญเสีย
ขณะที่เรายังมีชีวิตอยู่  อย่าคิดที่จะรักษาอะไรไว้แล้วตายทั้งเป็น  จงรู้จักที่จะมีปัจจุบันขณะที่รู้เท่าทัน  อย่ามืดบอด  อย่ากังวลว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร  อย่าโหยไห้ถึงอดีตที่ผ่านมาแล้ว..เคยมีแล้วไม่มี  แบบนี้ตายอยู่ในปัจจุบัน เอาอดีตมาทำร้ายปัจจุบัน  แล้วเอาปัจจุบันที่หวาดระแวงอยู่นี้ไปทำลายอนาคต .. มันเลยทุกข์

ที่มา  :  หนังสือ เพื่อนทุกข์  ของ คุณแม่ชีศันสนีย์  เสถียรสุต
           เสถียรธรรมสถาน ชุมชนแห่งการเรียนรู้เพื่อศานติ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น